என்னது..? ஜெயலலிதாவை மக்கள் தான் காப்பாற்ற வேண்டுமா..?

ஒரு சமயம் நெப்போலியனின் வீரத்தைச் சோதிக்க விரும்பிய ஜரோப்பிய தலைவர்கள் ஒரு சோதனை செய்தார்கள்.

ஒரு கட்டத்தில் தேநீர் விருந்துக்கு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. அப்போது அனைவரும் ஒரே நேரத்தில் தேநீரை எடுத்து அருந்துவா‌ர்கள். அவ்வாறு அருந்த முற்படும்போது வெளியே காதைச் செவிடாக்கக்கூடிய பலத்த சப்தத்துடன் பீரங்கியை வெடிப்பதென முடிவு செய்தார்கள்.

அதே போல் அனைவரும் கூடியிருந்து தேநீர் அருந்தும்போது திடீரென பலத்த ஓசையுடன் பீரங்கியை வெடித்தார்கள். சப்தம் கேட்டு நடுங்கிப்போன அனைவரும் கோப்பையை கீழே போட்டு விட்டார்கள்.

ஆனால் நெப்போலியன் மட்டும் எதற்கும், அஞ்சாதவராய் மெல்ல தேநீரை அருந்தியவாறே என்ன சத்தம் அங்கே? என்று கேட்டார்.

அவருக்கு சோதனை வைத்தவர்களின் முகத்தில் ஈயாடவில்லையாம்.

ஆனால் தமிழகத்தில் ஆட்சியாளர்கள் அடிக்கிற கூத்து இருக்கிறதே.. அப்பப்பா... 

இவர் சரியில்லை என்று அவரை மாற்றினால், அவரும் சரியில்லை‌யென்று இவரைமாற்றுவோம் என, இப்படித்தான் 30 ஆண்டுகளாக திமுக, அதிமுக என மாற்றிமாற்றி வைத்துவிட்டு, தற்போதைய தமிழகத்திற்கு மாற்றுக்கு ஒரு தைரியமானத் தலைவர் இல்லாமல் தத்தளித்துக்கொண்டு இருக்கிறது.

ஆட்சியாளர்கள் அதிகாரத்தை பயன்படுத்தி மக்களுக்கு நல்லது செய்ய வேண்டும் அதைவிடுத்து மக்கள்தான் அரசை காப்பாற்ற வேண்டும் என்ற அறிக்கை, கேட்பதற்கே வித்தியாசமாய் இருக்கிறது. விலையேற்றம், வரிச்சுமைகளை அதிகரித்துவிட்டு மக்கள்தான் அரசை காப்பற்ற வேண்டும் என்றால் அப்போது இவர்கள் எதற்கு..? ஆட்சியாளர்கள் என்று அந்தஸ்த்து மட்டுதானா.

தலைமைபொருப்பில் இருப்பவர்கள் மக்களுக்கு எந்த இழப்பும், எந்த கஷ்டமும் இல்லாமல் பார்த்து கொண்டு தைரியத்துடன் ஆட்சியை நடத்தவேண்டும். அதைவிடுத்து மக்கள் தான் அரசுக்கு உதவவேண்டும் என்று சொல்வது கொஞ்சம்கூட நியாயம் இல்லாதது.

இனிவரும் காலங்களிலாவது மக்களின் பிரச்சனையில் அதிகம் அக்கறை எடுத்து  நடுத்தர மற்றும், சாமானிய மக்கள் அன்றாடம் அதிகம் பயன்படுத்தும் எரிபொருட்கள், பேருந்து, பால், மின்சாரம், காய்கறிகள் போன்றவற்றின் விலைகளை அரசு கட்டுப்பாட்டில் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

அரசின் வருவாயை உயர்த்த ஆயிரம் வழிகள் இருக்கிறது. அதை முறையான பொருளாதர வள்ளுநர்களை அனுகி அவர்களிடம் அறிவுரைப்பெற்று அதற்கான வழிமுறைகளை மேற்கொள்ள வேண்டும். 

தற்போதைக்கு அரசு திவாலாகும் நிலைவந்தாலும் கலங்காது இருந்து, மக்களை காக்கும், தைரியமான ஒரு அரசு வரும் என்று நம்பிக்கையை எதிர்நோக்கி காத்திருப்போம்.

வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன்

இந்திய வரலாற்றில் ஆங்கிலேயருக்கு எதிராக முதல் குரல் இவருடையது என்ற பேருமையோடு தமிழ் மண்ணை தரணியெங்கும் உயர்த்திய பெருமையாளனாக விளங்கும் வீரபாண்டிய கட்டபொம்மனின் வீரத்தையும் அவருடைய வரலாற்றையும் அறிவோம்.

கட்டபொம்மன் பெயர் காரணம்

அழகிய வீரபாண்டியபுரம் எனும் ஊரில் (இன்றைய ஒட்டபிடாரம்) ஆட்சிபுரிந்து வந்த ஜெகவீரபாண்டியனின் (நாயக்க வம்சம்) அவையில் அமைச்சராக பொம்மு என்கிற கெட்டி பொம்மு (தெலுங்கு) இடம்பெற்றிருந்தார். இவரது பூர்வீகம் ஆந்திரமாநிலம், பெல்லாரி ஆகும். வீரமிகுந்தவர் என்ற பொருளை தெலுங்கில் உணர்த்தும் கெட்டி பொம்மு எனும் சொல் நாளடைவில் கட்டபொம்மு என்று மாறி பின் தமிழில் கட்டபொம்மன் என்ற சொல்லாயிற்று ஜெகவீரபாண்டியனின் மறைவிற்குப்பின் அரசகட்டிலில் ஏறிய கட்டபொம்மு பின் ஆதிகட்டபொம்மன் என்று மக்களால் அழைக்கப்பட்டனர். இவரே பொம்மு மரபினரின் முதல் கட்டபொம்மன்

   இந்த பொம்மு மரபில் வந்தவர்களே (திக்குவிசய கட்டபொம்மன்) ஜெகவீர கட்டபொம்மன், ஆறுமகத்தம்மாள் தம்பதியர். இவர்களின் புதல்வரே வீரபாண்டியன் எனும் இயற்பெயர் கொண்ட வீரபாண்டிய கட்டபொம்மனாவார். இவர் நாயக்கவம்ச அரசாட்சியில் தொடர்ந்து வருவதால் இவர் பொம்மு நாயக்கர் என்று மக்களால் அழைக்கப்பட்டார்.

வாழ்க்கை

ஜனவரி 3 1760 அன்று ஆறுமுகத்தம்மாள் - திக்குவிசய கட்டபொம்மு தம்பதியருக்கு, பாஞ்சாலங்குறிச்சியில் பிறந்தவர் வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன். பெப்ரவரி 2, 1790 அன்று 47 வது பாளையக்காரராகப் பொறுப்பு ஏற்றுக்கொண்டார். இவரது துணைவியார் வீரசக்கம்மாள். இவர்களுக்குப் பிள்ளைப் பேறு இல்லை. குமாரசாமி என்ற ஊமைத்துரை, துரைச்சிங்கம் என்ற இரு சகோதரர்களும், ஈசுவர வடிவு, துரைக்கண்ணு என்ற இரு சகோதரிகளும் இருந்தனர். இவர் 9 ஆண்டுகள், 8 மாதம், 14 நாட்கள் அரசுப் பொறுப்பிலிருந்தார்.

போர்

கும்பினியார் கி.பி. 1793 இல் கப்பம் (திறை) கேட்டனர். கி.பி. 1797 இல் முதன் முதலாக ஆங்கிலேய ஆலன் துரை பாஞ்சாலங்குறிச்சிக் கோட்டைக்கு வந்தார். 1797 - 1798 இல் நடந்த முதல் போரில் வீரபாண்டிய கட்ட பொம்மனிடம் ஆலன் துரை தோற்று ஓடினார். அதன் பின்னர் நெல்லை மாவட்டக் கலெக்டர் ஜாக்சன் வீரபாண்டிய கட்ட பொம்மனைச் சந்திக்க அழைத்தார். கட்டபொம்மனை அவமானப்படுத்த நினைத்து வேண்டுமென்றே பல இடங்களுக்கு அலைக்கழித்தார். இறுதியில் செப்டம்பர் 10, 1798 இல் இராமநாதபுரத்தில் சந்தித்தார். அப்போது தந்திரத்தால் வீரபாண்டிய கட்டபொம்மனைக் கைது செய்ய முயன்றார். அதை முறியடித்து வீரபாண்டியக் கட்டபொம்மன் பாஞ்சாலங்குறிச்சியை வந்தடைந்தார். செப்டம்பர் 5, 1799 இல் பானர்மென் என்ற ஆங்கிலேயத் தளபதியால் பாஞ்சாலங்குறிச்சி கோட்டை முற்றுகையிடப்பட்டது. அங்கு கடும் போர் நடைபெற்றது. போரில் பல ஆங்கிலேயர்கள் உயிரிழந்தனர். இருப்பினும் கோட்டை வீழ்ந்து விடும் என்ற நிலையில் வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் கோட்டையை விட்டு வெளியேறினார். செப்டம்பர் 9 1799 இல் ஆங்கிலேயர்களால் பாஞ்சாலங்குறிச்சி கோட்டை கைப்பற்றப் பட்டது. அக்டோபர் 1, 1799 இல் புதுக்கோட்டை மன்னர் விஜயரகுநாத தொண்டமானால் வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் கைது செய்யப்பட்டு கும்பினியாரிடம் (கிழக்கிந்திய கம்பெனி) ஒப்படைக்கப்பட்டான்.அக்டோபர் 16 1799 இல் ஆங்கிலேயத் தளபதி பேனர்மேன் ஆணைப்படி கயத்தாற்றில் தூக்கிலிடப்பட்டார். அவர் தூக்கிலிடப்பட்ட இடத்தில் இன்று ஒரு நினைவுச்சின்னம் உள்ளது.

மீண்டும் எழுந்த பாஞ்சாலங்குறிச்சிக் கோட்டை

கட்டபொம்மன் தூக்கிலிடப்பட்டதோடு பாஞ்சாலக் குறிச்சியின் வரலாறு முடிந்து விடவில்லை. ஆங்கிலேயர்களால் பாளையங்கோட்டை சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்த கட்டபொம்மனின் சகோதரர் ஊமைத்துரை 02.02.1801-ல் பாஞ்சாலக் குறிச்சி வீரர்களால் மீட்கப்பட்டார். பாஞ்சாலக் குறிச்சிக் கோட்டைக்குப் புத்துயிர் கிடைத்தது. ஊமைத்துரையைக் கைது செய்ய வந்த மேஜர் மெக்காலே கோட்டையினுள் செல்ல முடியாமல் திரும்பினார். அவர் தலைமையில் ஒரு பெரும்படை 30.03.1801-ல் கோட்டையை முற்றுகையிட ஆரம்பித்து 24.05.1801-ல் அதனைக் கைப்பற்றியது. தப்பி, காளையார் கோவில், விருப்பாட்சி, திண்டுக்கல் என்று ஓடிய ஊமைத்துரையும் அவர் தம்பி துரைசிங்கமும் கைது செய்யப்பட்டு பாஞ்சாலக் குறிச்சி பீரங்கி மேட்டில் தூக்கிலிடப்பட்டனர். பாஞ்சாலங்குறிச்சி என்கிற பெயரையே தமிழகத்தின் வரைபடத்திலிருந்து நீக்கினர் வெள்ளையர். கோட்டை முற்றிலும் தகர்க்கப்பட்டுத் தரை மட்டமாக்கப் பட்டது.

1974-ஆம் ஆண்டு பாஞ்சாலங்குறிச்சியில் பழங்காலத்துக் கோட்டையின் வடிவினை ஒத்த ஒரு கோட்டையினை அன்றைய தமிழக முதல்வர் திரு. மு.கருணாநிதி எழுப்புவித்தார். அது இன்றளவும் வீரபாண்டியனின் புகழ்பாடி நிற்கிறது. கோட்டை, கொத்தளம், கொலுமண்டபம், சக்கம்மா தேவி ஆலயம் அனைத்தும் மீண்டும் தோன்றின. நினைவுக் கோட்டையை உள்ளடக்கிய 6 ஏக்கர் பரப்பினைச் சுற்றி மதில் சுவர் எழுப்பப்பட்டுள்ளது. உள்ளே தொல்பொருள் ஆய்வு மையமும் உள்ளது. மண்டபத்தின் உள்ளே கட்டபொம்மனின் வீரவரலாறு ஓவியங்களாகத் தீட்டப்பட்டுள்ளது. இக்கோட்டை 1977 முதல் சுற்றுலாத் துறையின் பராமரிப்பில் இயங்கி வருகிறது.

தற்போது 35 ஏக்கர் பரப்பிற்கு மேல் உள்ள பழைய கோட்டையின் அடிப்பகுதிக் கட்டிடங்கள் தொல்பொருள் ஆய்வுத் துறையின் பராமரிப்பின் கீழ் உள்ளன. கட்டபொம்மன் பயன்படுத்திய ஆயுதங்கள், அவர் காலத்து மக்கள் பயன்படுத்திய பல்வேறு பொருட்கள், அணிகலன்கள் நாணயங்கள் போன்றவை தொல்பொருள் ஆய்வுத் துறையினரால் கண்டெடுக்கப்பட்டு சென்னையில் தமிழ்நாடு அரசு அருங்காட்சியகத்தில் பொதுமக்கள் பார்வைக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன.

முக்கிய இடங்களில் இருந்து பாஞ்சாலங்குறிச்சிக்கு உள்ள தூரம்:

ஒட்டப்பிடாரம் 3 கி.மீ 

எட்டையபுரம் 23 கி.மீ 

தூத்துக்குடி 25 கி.மீ 

கயத்தாறு 40 கி.மீ 

கோவில்பட்டி 45 கி.மீ 

திருச்செந்தூர் 70 கி.மீ

கட்டபொம்மனின் நினைவு என்றும் போற்றத்தக்க வகையில் கயத்தாற்றில் அவருடைய சிலையும், பாஞ்சாலஞ்குறிச்சியில் கோட்டையும் நிலைபெற்றுள்ளது.